手塚国光
Tezuka Kunimitsu
ถ้าคุณได้เข้าไปจีบบ่าวคนนี้ล่ะก็คุณจะพบกับคำว่า
หล่อ !!! โคดเท่ !!! และ หล่อ หล่อ หล่อ จนไม่รู้จะบรรยายยังไงเล้ยยยย
แต่ละรูปจะละลายได้ทั้งนั้น
(โดยเฉพาะรูปสุดท้าย โอ๊วววว)
ต่อไปเป็นเรื่องราวของกัปตันแสนเพอร์เฟค กับสาวน้อย(แกล้ง)ซุ่มซ่าม
....
ก็มันเหมือนแกล้งนี่หว่า แกล้งให้เค้าสนใจอ่ะ
วิ่งไปเอาเอกสารแล้วแกล้งหกล้มนี่ช็อตดึงความสนใจเลยนะแม่คุณ
จนเค้าต้องบอกด้วยความเป็นห่วง(?)ว่า
"ค่อยๆเดินไป ไม่ต้องวิ่งนะ"
พอเริ่มซุ่มซ่ามให้เห็นบ่อยๆเข้าก็เลยยิงคำถามโชะ
"รุ่นพี่มีคนที่สนใจอยู่บ้างมั้ยคะ"
"คิดยังไงถึงถามน่ะ"
"ขอโทษค่ะ"
"อืม ถ้าจะพูดไปแล้วจริงๆก็สนใจเรื่องเธออยุ่นิดหน่อย"
"ชั้น ?"
"การขยับของเอแต่ละทีเหมือนจะอันตรายตลอดเวลาเลยน่ะ"
ผิดหวังล่ะเซ่ โอ่ยยยย
แต่นังเอ๋อก็ยังไม่ยอมแพ้หรอกค่ะ
ตามตื๊อจนวันที่ขอเดินกลับบ้านด้วยกัน
"เธอเรียกชื่อทุกคนด้วยนามสกุลหมดเลยเหรอ"
"ก็ถ้าเรียกง่ายๆก็ชื่อน่ะค่ะ แต่พวกรุ่นพี่โออิชิก้เรียกพี่ด้วยนามสกุลนี่"
"ชื่อชั้นเรียกยากมากเหรอ"
"เปล่าหรอกค่ะ แต่นามสกุลฟังดูเหมาะดีน่ะค่ะ"
เราก็เลยเรียกเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงเล้ยยย
แล้วเอ๋อก็หลอกสำเร็จ
รุ่นพี่โทรมาชวนไปเดทดูหนังตลกค่ะ
หลังจากนั้นก็
"ที่ที่จะไปต่อจากนี้ห้ามบอกใครนะ"
.... รุ่นพี่ไปรพ.
เอ๊ะ ตอนที่เรารอก็คิดไปเรื่อย
หรือว่า .... ยังไม่หายดี !?
แต่จริงๆแล้วเทสึกะแค่มาตรวจดูแค่นั้นเอง ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว
"เป็นห่วงแทบตายแน่ะ"
"ขอโทษน่ะ ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นห่วงนะ"
"แล้วทำไมห้ามบอกคนอื่นแต่พาชั้นมาอะคะ"
"... นั่นสิ ทำไมถึงอยากบอกให้เธอรู้นะ แปลกจัง"
"รุ่นพี่..."
"พออยู่กับเธอแล้วมัน ..... ไม่เอาไม่พูดดีกว่า"
อิลลินลี่ แอบหลงรักเราแล้วล่ะซี่
แต่ก่อนที่เราจะไปแซวก็เจอที่รักเราอีกคน(เรอะ)มาแซวก่อนค่ะ
ฟุจิ
"เทสึกะ ช่วงนี้ดูท่าทางสนุกจังนะ"
"เหรอ"
"เห็นหัวเราะบ่อยๆน่ะ"
"เหรอ"
"อื้อ ถึงจะทำหน้าเครียดๆบ้างก็ดูออกนะ"
"เหรอ"
"เพราะเด็กคนนั้นสินะ"
"เรื่องอะไร"
"ไม่ต้องปิดหรอกน่า ชั้นรู้หรอก"
"......."
"อ่อนโยนกะเค้าหน่อยละกัน"
ตอนที่อาคาซาว่าเล่นเทนนิสกับเทสึกะ
นังเอ๋อก็เอาแต่เคลิบเคลิ้มมองความเท่ของเจ้าชาย
เลยโดนลูกเทนนิสป้าบกลางกบาลเข้าให้
"ทำไมไม่ดู !"
"เฮ้ย พูดกันดีๆหน่อย แฟนไม่ใช่เรอะ"
"ทำไมไม่หลบล่ะ"
ทำไงดีๆ บอกไปว่ามองพี่ต้องโกรธแน่เลย ...
"เอ้อ ... อ่า พอดีคิดอะไรอยู่นิดหน่อยน่ะค่ะ"
"เธอเป็นคนบอกว่าอยากดูเองนะ !"
จ๋อยเลย โดนเจ้าชายดุ
แต่หลังจากนั้นเค้าก็ดูแลเราดี๊ดี
"... อย่าทำให้เป็นห่วงนักสิ"
"ขอโทษค่ะ ชั้นผิดเองที่เอาแต่มองพี่"
"มอง ?"
อร๊ายยยยย แผนสูง มีแอบบอกนิดๆด้วย เยี่ยมมาก นังเอ๋อ!
ต่อไปก็ตอนที่เค้าโทรมาชวนเดทแหละ
รอบสอง
แต่พอถามว่าการบ้านเสร็จยังก็ต้องตอบโดยตรงค่ะ
เค้าก็เลยบอก เอาไปทำที่ห้องสมุดสิ เดี๋ยวมีไรจะช่วย
ด้วยความยินดีเค้ออออ
กำลังนั่งทำการบ้านก็พบกับภาพนี้
อร๊ายยยยยย ละลายไปรอบที่แสน
คนอะไรหล่อชะมัด นั่งทำการบ้านไม่อยากมีสมาธิทำการบ้านเลย
อยากมอง อยากม๊องงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
แล้ววันสุดท้ายของงานเทศกาลก็มาถึง
เราก็พารุ่นพี่ไปที่เปลี่ยวลับตาคน(อีกแล้ว)
"รุ่นพี่มีคนที่ชอบอยู่ใช่มั้ยคะ"
"คิดยังไงถึงถามน่ะ"
"บอกชั้นเถอะค่ะ"
"ก็ได้ ... อืม มี"
"ว่าแล้ว... ถึงยังงั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ ... ชั้น ... ชั้นชอบพี่"
"งั้นเหรอ ..... ขอบคุณนะ"
"ถึงพี่จะชอบคนอื่น ชั้นก็ยัง ..."
"สึกาโมโตะ(ชื่อเรา)"
"ชั้นจะไม่ทำให้พี่เดือดร้อนค่ะ ขอให้ชั้นได้ชอบพี่ต่อไปนะคะ"
"สึคาโมโตะ"
"อย่าสนใจกับความรู้สึกของชั้น....."
"เดี๋ยวก่อน ... เธอจะไม่ให้ชั้นพูดอะไรเลยหรือไง"
"ขอโทษค่ะ"
"ชั้นเข้าใจความรู้สึกเธอดี"
"ค่ะ"
"อต่เธอสิไม่เคยเข้าใจความรุ้สึกของชั้นเลย"
"ขอโทษค่ะ ที่เอาแต่ใจสารภาพกับรุ่นพี่ไปเอง"
"ไม่ใช่อย่างนั้น"
"คะ ?"
"เธอถามว่าชั้นมีคนที่ชอบรึเปล่า แล้วไม่อยากรู้เหรอว่าเค้าเป็นใคร"
"แต่ถ้ารู้แล้วชั้น ...."
"เธอน่ะซุ่มซ่าม ทำอะไรผิดพลาดเยอะแยะ แต่เธอก็พยายามได้ดีมาก"
"..."
"นั่นถึงทำให้ชั้นสนใจเธอ ... ชั้นชอบเธอนะ"
บิงโก!
"เอ๋~~~~?"
ต้องแกล้งเอ๋อไว้ก่อน
"ทำไมดูตกใจนักล่ะ"
"แต่พี่.....สังเกตอะไรไม่ออกเลยนี่คะ"
ก็แกมันเอ๋อไง
"เธอแหละ ที่ไม่ยอมสังเกตดีๆเอง มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ"
"ค่ะ"
"ต่อจากนี้ไปก็ฝากด้วยนะ"
น่ารักสุดๆ
แล้วยิ่งฉากจบยิ่งประทับใจ(ในความหล่อ)
ใครไม่ได้เล่นสมควรเล่นอย่างยิ่งค่ะ
พาไปดูวิว
สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
วิวดีมากๆเลยค่ะ โดยเฉพาะ foreground กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก
กรุณาคิดว่า หน้าจอทีวีใหญ่กว่านี้สิบๆเท่า
แล้วจะได้เห็นความหล่อละลายมากกว่านี้แน่นอน
ข้อแนะนำคือ
ไปเล่นเอง
ไม่ละลายรูปนี้ไม่ไหวแล้วววว
(ลืมนิโอไปชั่วขณะเลยนะเนี่ย)
:+:Remioromen - taiyo no shita:+:
เริ่มหมดมุข อยากเขียนของอีกหลายคนแต่กลัวจะเบื่อกันแล้วอ่ะดิ
