ย้อนไปเมื่อสามปีก่อน

เราเคยเป็นว้ากเกอร์

มีน้องคนนึงที่พวกเราปีสามจะคลั่งไคล้กันมาก

พวกเราพากันเรียกน้องคนนี้ว่า น้องน่ารัก

น้องน่ารักเป็นเพื่อนตอนม.ปลายกับหลานรหัสเรา

เราจำได้ว่า ตั้งแต่น้องเค้าเข้ามา เราก็ชอบน้องเค้ามาก

คนอะไรมันจะน่ารักขนาดนี้

ตอนช่วงเชียร์ เราก็จะแค่พยายามเดินเลียบๆไปให้เห็นหน้าบางครั้ง

ให้สุขใจไปเล่นๆ

แต่หลานรหัสเราบอกว่า น้องน่ารักมีแฟนอยู่แล้ว

ตอนปิดเชียร์ เป็นวันที่พวกสาวๆจะรุมเข้าไปแกล้งน้องปี 1 ให้เขินๆกันเล่นๆ

วันนั้นเราพาเพื่อนเมเจอร์เดินดุ่มๆกันเข้าไปหาน้องน่ารัก

แล้วรุมคำถามประเภทว่า

"คุณ มีแฟนรึยัง"

"ขอเบอร์ได้มั้ย"

อะไรแบบนี้

แล้วพอปิดเชียร์ผ่านไป ก็ไม่มีโอกาสจะได้คุยกับน้องเค้าอีกเลย

แล้วพอน้องเค้าขึ้นปีสอง เราอยู่ปีสี่

น้องเค้าก็ได้เลือกเรียนเมเจอร์เดียวกับเรา

เราเองก็ยังเรียกว่าน้องน่ารัก แล้วก็มีแอบมองเค้าอยู่เรื่อยๆ

ในใจก็ไม่คิดอะไร แค่คิดว่ามีความสุขดีนะ

ภาพที่จำได้ก็คือ

น้องน่ารัก จะหลบหน้าเราตลอดเวลา

ถ้าเห็นว่าเราแอบมองเมื่อไหร่ ก็จะหลบหน้าเราแล้วเดินไปทางอื่น

ไม่เคยหยุดทัก ไม่เคยคุยกันเลย

แค่แอบยิ้มแอบมองอยู่ห่างๆ

เป็นอย่างนี้จนเราจบปีสี่

ไม่นับปีสุดท้ายเพราะไม่ค่อยเข้าเมเจอร์ ไม่เจอใครเท่าไหร่

ไม่เคยได้เจอกับน้องเค้าอีกเลย

ข่าวคราวที่ได้ยินจากหลานรหัสเราก็ไม่ค่อยมีมา

นั่นเป็นเรื่องที่เราต้องการเล่าไว้ก่อนที่จะบอกเรื่องต่อไป

วันนี้เราไปเที่ยวกับเพื่อน ไปแบบไม่คิดอะไร

แค่คิดว่านานๆไปทีก็ดีเหมือนกัน

ผู้หญิง ไปกันสองคนก็ยืนไปเรื่อยหาทำเลกันอยู่

ก็ไปหยุดอยู่ที่ตรงสามแยกนึง ที่คนเดินผ่านเยอะใช้ได้เลย

"พี่แป้ง"

อ่าว ... โต๊ะข้างๆนี่รุ่นน้องเมเจอร์หมดเลย

รุ่นเดียวกับน้องน่ารักด้วย และแน่นอน น้องน่ารักก็ยืนอยู่ตรงนั้น

แต่เราคิดว่าไม่ใช่ เพราะวันนี้ น้องเค้ายิ้มตลอดเวลา

แล้วก็เหมือนจะเข้ามาคุยตลอด จนเราเจอเพื่อนอีกโต๊ะ

เราก็เลยลาน้องๆเค้าไปอยู่กับเพื่อน

แต่ก็ไม่ไกลจากโต๊ะน้องเค้าเท่าไหร่

เราก็เต้นๆกับเพื่อนๆไป ก็มองไปทางเวที ก็จะเจอโต๊ะน้องเค้า

แล้วก็จะเห็นเค้ามองมาทางเราแล้วยิ้มให้ตลอด

ซักแป๊บ น้องน่ารักก็หายไป

เราก็ยังไม่คิดอะไร แต่เค้ามายืนอยู่ข้างหลังเราแล้ว

มาขอชนแก้ว คนเดียว มาเดี่ยวๆ

เราก็ยิ้มให้ถามว่าเป็นยังไงสบายดีเหรอ

"พี่แป้ง"

"คะ"

"ผมชอบพี่อ่ะ"

".........."

"............"

"หา!!!"

(เหวอแดกเรียบร้อย)

"เป็น น้องชาย คนนึงได้มั้ยพี่"

"หา!!!"

(เหวอคูณสอง)

เราก็ไม่อยากจะเชื่อ ก็บอกไปว่า

"เมื่อก่อนไม่เห็นเคยคุยเลย แล้วชอบหลบหน้าพี่ด้วย"

แต่ก็นะ ตอนนั้นแฟนเค้าก็มี แถมรุ่นพี่ก็ชอบไปแกล้งบ่อยๆ

คงไม่กล้าอยู่แหละ

แต่ก็ตอนนี้ก็ได้ข่าวว่าไม่มีแฟนแล้ว

แถมเครซี่เราขนาดไม่เคยรู้มาก่อน

เราเองตอนนั้นก็เครซี่ขนาดไม่รู้จะบอกว่าไง

เอาเป็นว่ากลับบ้านมาพอพูดว่า น้องน่ารัก น้องสาวเราจำได้ละกัน

หลังจากส่งเพื่อน เราก็กลับมาคุยกับเค้าเป็นเวลา ชม.กว่าๆ

จนน้องเราโทรมาบอกว่าเหงาเล่นคอมคนเดียวให้กลับบ้านซักที

ช่วยเวลาที่เราต่างแอบมองกันโดยไม่รู้ตัว

ผ่านไปสามปีพึ่งได้มาเฉลย

แล้วถ้าวันนี้ไม่ได้บังเอิญเจอกัน ก็คงจะไม่รับรู้ตลอดไป

มันก็ ... รู้สึกดีเหมือนกันนะ

ตกลงคือพรหมลิขิต ใช่มั้ย ?

ฮั่น ไปกันใหญ่ละ

สำหรับหลายๆคน

ถ้ามีใครที่ชอบ ตอนนั้นลองบอกความรู้สึกไปก็ดีนะ

จะได้ไม่ต้องมาพูดว่า ตอนนั้นน่าจะ ตอนนี้น่าจะ

เพราะ โอกาส มันไม่ใช่ว่าจะมีมาให้เสมอ

บางทีถ้าไม่พูดตอนนี้ อาจจะไม่มีโอกาสให้พูดอีกครั้ง เหมือนเราก็ได้

เรื่องวันนี้ ... อยู่ที่ดวงจริงๆ

แอบดีใจ